Generatie Morgen: Bert Beauprez & Sander Gillis
Iedere zomer pakt Focus Knack uit met haar ‘Generatie Nu’-reeks, waarin topjournalist Geert Zagers wekelijks op zoek gaat naar creatief talent in verschillende kunstvormen. Ik heb voorlopig nog iets minder schrijftalent dan Geert en een job bij Focus Knack is ook nog niet voor meteen, maar dat weerhoudt mij er niet van om gewoon zelf een aantal creatievelingen in de spotlights te plaatsen. Onder de noemer ‘Generatie Morgen’ probeer ik maandelijks zo’n stukje te schrijven. In maart ging ik op bezoek bij fotograaf Anton Coene, in april bij model Lisa Verberght. Deze maand trok ik naar de VRT voor Bert Beauprez en Sander Gillis.
In de zomer van 2008 organiseerde de VRT een van de mooiste projecten voor jongeren in haar geschiedenis: De Overname. Voor het eerst werden jongeren actief betrokken bij het maken van radio en televisie, en kregen ze een podium om hun kunnen te tonen. Met behulp van ervaren rotten als Jan Hautekiet, Kathy Lindekens en Wim De Vilder werden de kneepjes van het vak aangeleerd terwijl de VRT zelf input kreeg over welke programma’s ‘de jeugd’ écht wil zien.
Vijf jaar later wordt al snel duidelijk dat die jongeren niet hebben stilgezeten. Joren presenteert op Studio Brussel, Minke is productieassistent bij Café Corsari, Kamiel komt geregeld op televisie met zijn tekeningen, Jill en Lisaboa spelen vaak mee in grote producties, Aris doet ‘iets’ in China, mijn broer is dj, An-Sophie is Chef Cultuur bij Schamper en ik ben zopas tot haar opvolger verkozen. Twee van die jonge gasten zijn net als Joren teruggekeerd naar de plaats waar het allemaal begonnen is: Bert Beauprez en Sander Gillis. Die eerste is al een jaar of twee presentator op MNM, waar Sander sinds een paar maanden ook presenteert. Wie een kleine broer of zus heeft, of gewoon zelf al aan kinderen is begonnen, kent Sander uiteraard ook als de wrapper die ‘Wie Wordt Wrapper’ net niet won, maar uiteindelijk toch wrapper werd.
Op een belachelijk vroeg uur – zeker voor een zondagochtend – spoor ik naar de VRT in Brussel, voor het eerst in een jaar. Terwijl ik in de tram zit, komen alle herinneringen terug. De drie haltes die Meiser heten terwijl ze op honderd meter van elkaar liggen. De kerk waarvoor Bert, David, Kenzo en ik dit filmpje draaiden. Het bouwvallige Hotel Reyers, waarvan ik me in geen honderd jaar kan voorstellen dat iemand er überhaupt zou willen slapen.
In de studio is Bert al druk in de weer, al zit het grootste werk er al op nog voor zijn programma begonnen is. “De meeste dingen zijn op voorhand opgenomen, waardoor ik ze enkel op het juiste moment hoef af te spelen. Het enige gevaarlijke daaraan is dat je moet opletten dat je niet de verkeerde file in de playlist stopt. Op zo’n moment moet je gewoon doen alsof je neus bloedt en verdergaan met de show alsof er niets gebeurd is”.
Er is geen kat op de redactie, behalve redactrice Manon die een paar uur later zal komen binnendartelen. “Het is crisis hé”, zegt Bert. “Zeker op zondag is hier niemand. Vroeger hadden presentatoren nog minstens één technicus en een ‘regisseur’ voor hun programma, maar tegenwoordig sta je er helemaal alleen voor. Ik heb geen idee wat er in godsnaam zou gebeuren als de studio hier stilvalt op een dag als vandaag, want de enige man met verstand van zulke zaken is het ventje bij de hoofdcontrole die alle radiozenders in de gaten moet houden”.
Bert presenteert de Ultratop, wat niet altijd een even makkelijke klus is. “In het begin schreef ik mijn teksten veel meer uit, nu improviseer ik al wat vaker of kijk ik tijdens de show zelf al even naar de liedjes die gaan komen. Ik probeer mee te geven waarom een bepaald nummer in de lijst staat, of nieuwe platen wat te kaderen”. Bijna vier uur voorbereidend werk aan een show die even lang duurt, en dan heeft Bert nog het ‘geluk’ dat zijn programma voor het grootste deel uit muziek bestaat.
In de Ultratop staan groepen waar ik nog nooit van gehoord had, maar die blijkbaar enorm goed scoren bij het publiek van MNM. Robin Thicke en Showball, bijvoorbeeld. Of heel wat artiesten van The Voice van Vlaanderen. En One Direction, zij uiteraard ook. “Die groep is voor sommige meisjes net een geloof. Zolang ze niets verkeerd doen – denk aan Justin Bieber – is er in principe niets mis. Vorige week mocht ik ze interviewen, heel sympathieke mannen ook. Maar oh wee als je iets fout zegt. Ik heb al een paar haatsms’en binnengekregen, al ging het niet zo ver als bij Katrin (die deze recensie in Focus Knack schreef en daarvoor doodsbedreigingen kreeg)”.
Voor zijn programma heeft Bert weinig inspraak in de muziek die gespeeld werd, maar vroeger had hij een show op zaterdag- en zondagochtend die een beetje meer StuBru-minded was. “Daar werd af en toe een lied van pakweg Compact Disk Dummies gedraaid, maar al bij al werd de muziek ook daar grotendeels door iemand anders bepaald”.
Sander is intussen de studio binnengekomen, waar hij zich in het zonnetje aan de vensterbank gaat leggen. Samen met Bert studeert hij radio aan het RITS, waar ze ook op kot zitten – samen met Kamiel van De Overname. “In onze klas van 14 zijn er een stuk of 6 presentator bij een radiozender. Joren en Eva presenteren op Studio Brussel, wij op MNM en dan zitten er nog twee bij Q. Wat de rest zal doen weet ik niet, maar ik vermoed dat zij op een redactie gaan werken”, zegt Bert, die ook nog benadrukt dat je best geen radio gaat studeren. Hij is zelf wat in het vak gerold via zijn papa, die een lokale radiozender heeft aan de kust. “Als klein gastje las ik daar het nieuws, waarna ik aan de slag ging met het materiaal dat ik kreeg”.
Omdat Bert vanavond moet invallen voor iemand die niet kan komen werken, blijft hij tijdens Sanders show op de redactie rondhangen om zijn tweede programma van de dag nog wat voor te bereiden. “Mensen mogen bellen om liedjes aan te vragen, een beetje zoals bij het programma dat ik af en toe met Sander presenteer, MNM Deal Team”. Grappige radio, maar (voorlopig nog) zonder de scherpe humor van Otto-Jan Ham.
In de herfst was Sander een van de twee finalisten voor ‘Wie Wordt Wrapper’, het programma waarin de KETNET-kijkers voor hun nieuwe presentator mochten stemmen. Het finale duel tegen Sien verloor hij, maar op 6 december stond in de KETNET-studio een groot pakket dat de Sint aan de kinderen had gegeven. Verrassing alom toen bleek dat Sander in de grote doos zat, en de kijkers er dus een nieuwe wrapper bij hadden.
Presenteren op KETNET valt vrij goed te combineren met school, aangezien Sander niet op vaste dagen moet werken. In vergelijking met vroeger komen er minder kinderen naar de studio – die in werkelijkheid een grote hangar is – maar op zondagochtend worden nog steeds ingestuurde tekeningen vertoond. Hoera, tradities! Ik heb geen idee of de tekening die ik ooit instuurde – en die op tv kwam! – hier nog ergens ligt, maar ik vermoed van niet. En zelfs al zouden ze hier liggen, dan nog zou de kans groot zijn dat ze bij ‘de verhuis’ weggesmeten worden. Binnen een paar jaar gaan de gebouwen van de VRT tegen de vlakte, om vlak ernaast nieuwe te bouwen.
Eigenlijk zijn de gebouwen een knap staaltje Oostblokarchitectuur, maar het is net die lelijkheid die ze zo mooi maakt. Eindeloze gangen vol witte deuren doen denken aan een ziekenhuis, terwijl de mess nog troostelozer is dan een doorsnee schoolkantine. Op de plantentuin, den toren en de nieuwsredactie na het lelijkste gebouw in Brussel dus, maar toch zal het pijn doen als het er niet meer is.
Tijdens het afspelen van nummers kijkt Sander nog snel eens na hoe het het lied in kwestie uitfade om zo een vlotte overgang te kunnen maken. Als dat nodig is kan hij zo nog jingles toevoegen, of last-minute aanpassingen in zijn tekst doorvoeren. Voorlopig schrijft hij zijn teksten nog meer uit dan Bert, “maar dat zal wel veranderen als hij wat langer presenteert”.
De rode lamp in de studio gaat branden, wat betekent dat iedereen – behalve de presentator – muisstil moet zijn want ieder geluid dat je in de studio hoort kan op dat moment door een half miljoen mensen gehoord worden.
Volgende week weten Bert en Sander wat ze volgend jaar kunnen presenteren. Voorlopig houdt Bert het enkel bij radio, maar hij wijst televisie zeker niet af. “Moest OP12 eens deftig uit de grond schieten, dan misschien. Vanaf september zouden ze naar het schijnt zelf een aantal programma’s maken, maar voorlopig wordt er eigenlijk enkel wat afval op die zender vertoond”. Sander wil sowieso nog een paar jaar zijn werk voor MNM en KETNET combineren, als dat kan en mag. Fingers crossed dus, al ben ik er rotsvast van overtuigd dat beide heren nog lang mee zullen mogen draaien in het fantastische pretpark dat de VRT is.
